پژوهشی در شخصيت و آرمان شمس تبريزی
تحقيق ، تهيه و تنظيم:طه كامكار

شخصيت شمس > پرخاشگر مهربان

شمس کم حوصله، تندخو، يکدنده، پرخاشگر، سخت‌گير و انعطاف ناپذير است. به هنگام معلمی و مکتب داری اين تندخويی و انعطاف‌ناپذيری خود را آزموده است. به هنگام تنبيه به هيچ وجه از سخت‌گيريهای خود نمی‌کاهد.

ليکن در دل آرزو دارد که ای کاش، درباره‌ی رفتار خارج از مرز و بيرون از اصول تربيتی کودکی که به قمار دست آلوده است، وی را آگاه نمی‌ساختند. و يا ای کاش زمانی که او به جستجوی کودک در حين خلاف می‌رود،‌ کودک را آگاه می‌ساختند و از خشم او می‌گريزاندند.

اکنون می‌روم و آن کودک و غمازش می‌آيند. چوبی بود که جهت ترسانيدن بود. نه جهت زدن. برگرفتم.
پشت او اين سوست و من می‌گويم «کاشکی مرا بديدی و بگريختی.» آن کودکان همه بيگانه‌اند. نمی‌دانند که احوال او با من چيست تا او را بگويند که بگريز!
آن کودک که پس من است، هزار رنگ می‌گردد و فرصت می‌خواهد که سوی او نگرد تا اشارتش کند که بگريز. پشت او اين سوی است و مستغرق شده است .....

اما به هنگام عمد، و يا جهل و ناشناسی عوام نسبت به او حتی با همه اهانت‌های خويش نمی‌توانند خشم او برانگيزند.

در آن حجره می‌ساختم که بر در می‌ريدند. و من برون می‌آمدم و حدث (مدفوع) آن مست را بامداد به جاروب از پيش می‌روفتم و خاموش ...

شمس در عمق دل حتی توان ديدار شکنجه‌ی تباهکاران را نيز ندارد.

کسی جنايتی می‌کند. می‌آرند که پيش من شکنجه کنند. هيچ دل من طاقت نمی‌دارد. اگر طاقت آن داشتمی هم نيکو بودی!

 

 




کلیه حقوق این سایت متعلق به مولانا دات ارگ میباشد . برداشت مطلب و عکس با ذکر ماخذ بلامانع است .

طراحی و پیاده سازی توسط
webmaster@mowlana.org