| آن میر دروغین بین با اسپک و با زینک |
|
چون منکر مرگست او گوید که اجل کو کو |
|
گوید اجلش کای خر کو آن همه کر و فر |
|
کو شاهد و کو شادی مفرش به کیان دادی |
|
ترک خور و خفتن گو رو دین حقیقی جو |
|
بیجان مکن این جان را سرگین مکن این نان را |
|
ما بسته سرگین دان از بهر دریم ای جان |
|
چون مرد خدابینی مردی کن و خدمت کن |
|
این هجو منست ای تن وان میر منم هم من |
|
شمس الحق تبریزی خود آب حیاتی تو |